كمالى ( 1328 - 1250 ) حيدر على اصفهانى ، كه در شعر كمالى تخلص كرد و به همان تخلص شهرت يافت ، فرزند حاج محمد مهدى بلورفروش ، در سال 1289 هجرى قمرى در ابرقو چشم به جهان گشود . در كودكى به اتفاق پدر و خانواده‌اش به اصفهان مهاجرت كرد و در همان شهر رحل اقامت افكند . كمالى از آغاز جوانى به امر پدر چندى پيشهء آهنگرى آموخت ، آنگاه در مشاغل مختلف ديگر به كار پرداخت و چون در همهء آنها با عدم موفقيت روبه‌رو گشت و پيشرفتى حاصل ننمود ، بلكه كارش به ورشكستگى انجاميد ، ناگزير از پيشه‌ورى روى برتافت . كمالى از بيست و سه‌سالگى شروع به تحصيل كرد و خواندن و نوشتن آموخت . ازآن‌پس به تحصيل علوم ادبيه پرداخت و از استادان فن عصر خود كسب فيض و دانش كرد و بهره‌ها اندوخت و در ضمن به مطالعهء دواوين شعر رغبت نمود و از اين رهگذر ذوق و قريحهء شعرى در وى بيدار گشت و به نظم شعر پرداخت . كمالى از شعراى توانا و خوش‌ذوق و از نويسندگان مبرز و متبحر بود كه آثار نظم و نثرش در روزنامه‌ها و مجله‌هاى عصر انتشار يافت و چندى نيز به نشر روزنامهء پيكار اقدام كرد . كمالى ازآن‌پس كه به تهران كوچيد تا پايان عمر در آن شهر زيست و دو دوره از طرف مردم نيشابور به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد و در آبان ماه 1328 دچار سكته گرديد و بدرود زندگى گفت . از آثار اوست : مظالم تركان ، افسانه لازيكا ، و منتخب اشعار صائب . ديوان اشعارش نيز طبع و نشر شد .